 |
|
 |
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-06-24 / 13:55 -
Categorie: Stage
|
|
Na 4 maanden ploeteren in het zonovergoten Portugal (tjonge jonge wat hebben we een medelijden) is dan eindelijk mijn scriptie en afstudeerproject af. Met trots presenteer ik hier; FuturADS.
"FuturADS is a new in-game advertisement platform that hopes to solve the problems of small and medium enterprises. During the development I took extra interest in developing a concept with a high exposure time and rate, to make it an interactive advertisement format, would meet the wishes of small and medium enterprises for conversion objectives and would not interfere the gamer in its game experience. The result is a platform where all parties; publisher, advertiser and target group benefit from."
Mijn complete scriptie, de businesscase en de promotionele trailer kunt u op deze pagina bekijken.
|
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-06-04 / 11:07 -
Categorie: Stage
|
|
Vandaag is mijn laatste volledige dag dat ik stage loop bij CyberIberia in Portugal. Morgenochtend nog even mijn werkplek netjes achterlaten en dan is het voor mij over in het meest zuidwestelijke land van Europa. Morgenavond rond 11 uur sta ik weer in mijn vertrouwde koude kikkerlandje. Hoewel ik het enorm naar mijn zin heb gehad de afgelopen 4 maanden vind ik het toch ook wel weer fijn om terug te gaan naar Nederland. Naarmate de datum van terugreis nadert begin ik daar ook naar uit te kijken.
Dat het de laatste loodjes zijn is gedeeltelijk waar en gedeeltelijk niet. Het leven hier, mijn collega's, vrienden en het werk dat ik de afgelopen maanden heb gedaan zijn absoluut geen loodjes. Ik laat fijne collega's en nieuwe vrienden achter maar kom wel terug naar Nederland met veel goede indrukken en een hele mooie ervaring. Daarnaast laat ik ze niet echt achter want volgend jaar komen mijn vrienden hier naar Nederland en ik zal zeker ook nog terug keren naar Portugal waar ik me ondertussen ook enorm thuis ben gaan voelen.
Daarentegen is het afstuderen nog even doorbikkelen. Die loodjes hangen als contragewichten aan mijn benen en drukken me op de keiharde realiteit dat ik nog iets meer dan een week heb om mijn scriptie af te ronden. Het is dan ook even hard doorwerken want behalve schrijven moet ik het hele zaakje ook nog opmaken en laten afdrukken. Mijn project heb ik gelukkig afgerond en daar maak ik me dus nu ook even geen zorgen over. Mijn grootste zorg is mijn scriptie waarvan ik nog ongeveer 1/5 moet uitschrijven. Gelukkig heb ik nog een week incl. een vol weekend dus als ik terug ben in Nederland verveel ik me in ieder geval voorlopig niet.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-05-16 / 11:31 -
Categorie: Stage
|
|
In de reeks “Mijn Portugal” is dit voorlopig het laatste deel en die sluit ik af met een stukje over de media. Als media ‘specialist’ (wanneer mag je jezelf zo noemen eigenlijk?) heb ik de afgelopen weken veel te maken gehad met Portugese media en die verschilt toch wel heel erg met die van Nederland.
Laten we het eerst eens hebben over de Portugese TV. Er zijn vier gratis zenders waarvan er twee publiekelijk bezit zijn. Alle andere zenders zitten verstopt onder de kabel. Het aantal Portugese zenders is overigens enorm. Alleen al RTP (de Portugese publieke omroep zeg maar) heeft meer dan 10 verschillende zenders. SIC heeft er net als TVi ongeveer 5 waarvan elk merk er 1 gratis heeft. Daarnaast zijn er twee Portugese sportzenders en zijn er een berg buitenlandse zenders zoals Discovery Channel en FOX die Portugees ondertiteld of gesproken zijn. Het aantal zenders dat je hier op de kabel hebt zitten is ongeveer gelijk aan het aantal zenders dan je in Nederland bij digitale televisie krijgt.
Maar over de kwaliteit ben ik niet altijd te spreken. Alle goede en dure series zoals Jerico, CSI Miami en House worden hier niet prime-time uitgezonden maar pas na 12 uur ’s avonds. Waar ze hier in Portugal prime-time mee vullen is 1,5 uur aan nieuws. Van 8 uur tot ongeveer half 10 is het hier op elke gratis zender (RTP1, RTP2, SIC en TVi) nieuws. En vaak gaat het helemaal nergens over. Laatst ging het over een man die 20 kilometer had gelopen naar een ziekenhuis met een gebroken pols omdat zijn auto kapot was. Het is een beetje het soort nieuws dat campingzender SBS in Nederland uitzend. Wij zijn dus niet de enige die nieuws uitzenden over rommelmarkten en pasgeboren lammetjes, hier doen ze het ook.
Wat ze ook niet prime-time uitzenden zijn films. Als ze door de weeks een film uitzenden dan is dat altijd na 12 uur ’s avonds omdat de rest van de avond al vol gepland zit met nieuws en (boring) praat programma’s en in het weekend komen de films allemaal in de middag. Van 1 uur tot 7 uur in de middag is er op bijna elke zender wel een film. Behalve dat iedereen volgens mij op dat moment met dit weer iets anders aan het doen is concurreren ze elkaar ook nog eens de pan uit door alles op hetzelfde tijdstip uit te zenden. Op het moment dat ik vervolgens de TV aanzet zijn alle goede films al voorbij of moet ik nog 3 uur wachten tot de series beginnen. Op het moment van schrijven, 10 uur ’s avonds (toch redelijk prime-time) zenden ze op RTP1 een soort zonnetje in huis uit, op RTP2 is er een 1 of ander praatprogramma over oude TV series, op SIC is de uitreiking van de Portugese theater prijzen en op TVi een soort slechte versie van Goede Tijden Slechte Tijden.
Over slechte tijden gesproken, om 1 uur vannacht begint de film ‘Indiana Jones: O Templo Perdido’ die wij natuurlijk gewoon kennen als ‘Indiana Jones and the Temple of Doom’. En hoewel het in Nederland ook wel eens gebeurt dat een filmtitel wordt vertaald doen ze het hier altijd. Het schijnt hier zelfs een wet te zijn dat je verplicht bent elk Engels te vertalen naar het Portugees. Het stagebedrijf waar ik stage loop organiseert in September een evenement in Portimăo en alle reclame uitingen moeten in het Portugees of in Engels en Portugees. Doen ze dit niet dan riskeren ze een boete. Als het evenement aan de gang is dan komt er zelfs iemand van de regering om te controleren of alle teksten wel in het Portugees zijn. Zo zijn uitingen als “Just Do It” (Nike) en “Have a Break, Have a KitKat” vertaald naar het Portugees. Moet je eens indenken als we dat in Nederland zouden doen; “Gewoon doen” en “Neem een pauze, neem een KitKat”. Verliest dan toch al snel zijn glans.
Behalve het vertalen en de vreemde uitzendtijden verschilt de Portugese TV niet zo heel veel met die van Nederland. Ze hebben alle bekende TV series die wij ook hebben. Van Lost en CSI Miami tot House en Grey’s Anatomy. Ze hebben hun eigen versies van Onderweg naar Morgen, Jensen en Lotto’s Weekend Miljonairs. Maar goed, dat vele nieuws de hele dag door en het uitzendschema blijven toch beetje vreemd. Misschien moeten ze maar eens met een goede Nederlandse markteer gaan praten.
Toegift
Ik kon bij deze post helaas geen geschikte foto vinden in mijn collectie. Bij deze dus maar iets anders; een leuke foto van mij en mijn directe collega's. Wat een pret :).
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-05-15 / 19:38 -
Categorie: Stage
|
|
Iedereen die wel eens in Portugal is geweest of een reisgids over Portugal heeft gelezen moet dit weten; voetbal in Portugal is als een religie. In veel boekjes staat het aangegeven als het tweede geloof maar het zou me niks verbazen als een groter deel van de Portugezen in de kracht van voetbal zou geloven dan in de kracht van god. Als voetbal dan een religie is dan is José Mourinho hun god en is Cristiano Ronaldo zijn zoon. Deze twee worden op het moment op handen gedragen. José Mourinho werd met Chelsea twee keer kampioen van Engeland en Cristiano Ronaldo is de sterspeler van Manchester United en het Portugese nationale elftal.
Dat het Nationale team in 2004 net naast de titel greep (ze verloren in de finale tegen Griekenland) heeft er niet aan bijgedragen om de gekte in te dammen. En met het EK 2008 voor de deur laait de gekte alleen maar verder op. Bijna elk reclameblok op de TV bestaat voor 60% uit reclames die wel iets met voetbal te maken hebben. De  voorpagina’s van ELK dagblad heeft iets van voetbal op de voorpagina staan, vaak het hoofdartikel, en er zijn drie verschillende dagbladen die alleen maar over voetbal gaan. Elke dag een krant van 30 pagina’s gevuld met nieuws over voetbal. Je gaat je afvragen waar ze in godsnaam allemaal over moeten schrijven om dat vol te krijgen elke dag. Ik zou het helaas niet weten want mijn Portugees is nog steeds heel beperkt.
De belangrijkste voetbalclubs in Portugal zijn Porto, Sporting en Benfica. De laatste club staat in het Guiness book of records voor het hebben van de grootste fanclub ter wereld met meer dan 300 duizend leden. Net als tussen Ajax, Feyenoord en PSV is het ook hier in Portugal haat en nijd tussen de drie genoemde clubs. Rellen zie hier overigens bijna niet. Ik heb me laten vertellen dat de veiligheidsmaatregelen steng zijn en dat er strenge voetbalwetten zijn om het geweld in te dammen. Het beperkt zich dan ook tussen spreekkoren en het afsteken van zwaar vuurwerk (wat overigens ook best gevaarlijk is).
Zelf heb ik in de maanden dat ik hier nu ben regelmatig gevoetbald. Het geluk tijdens het voetballen is echter niet aan mijn zijde. Tijdens de eerste keer ging er iemand op mijn tenen staan waardoor mijn nagel een paar weken hartstikke zwart is geweest en ondertussen mijn teen maar heeft verlaten. Een paar weken geleden ging er iemand anders op mijn andere grote teen staan en die nagel is nu dus ook zwart. Ik hoop maar dat deze er maar wel aan blijft zitten. En de laatste keer dat ik ben gaan voetballen zag ik de keeper te laat uit zijn doel komen en moest ik tijdens de daaropvolgende val mijn gehele gewicht opvangen met mijn rechterpols. Hoewel ik niet mega zwaar ben was het toch genoeg om mijn pols te kneuzen.
In het dagelijks leven vertaald voetbal zich in verschillende dingen. 1 op de 3 gesprekken gaat over voetbal, een groot deel van de bevolking speelt zelf voetbal en als ze het niet zelf spelen dan kijken ze wel regelmatig. En dat kijken kan bijna overal want in elke bar, club of restaurant hangt wel een televisiebeeldscherm en die staat (bijna) altijd op voetbal. In de avond uurtjes komen daar dan ook genoeg mensen samen om voetbal te kijken. Van mij hoeft het allemaal niet zo overdreven. Als ik uit eten ga hoef ik niet zo nodig naar de live wedstrijd van Porto te kijken. De meeste mensen van buiten Portugal die ik spreek storen zich er dan ook aan. Maar goed, dat hoort nou eenmaal ook bij Portugal.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-05-14 / 11:05 -
Categorie: Stage
|
|
In deel 3 van de serie ‘mijn Portugal’ schrijf ik over het eten en drinken in Portugal. “Een heel hoofdstuk over het eten en drinken?” hoor ik jullie denken. Maar toch denk ik dat het nodig is. Het eten en drinken is goed maar toch wel heel verschillend dan in Nederland en daardoor kan ik er volgens mij wel een hoofdstuk mee vullen. Eerder schreef ik overigens al iets over de politiek en de mensen in Portugal, maar laten we het nu maar even over het eten en drinken hebben.
Het eten in Portugal bestaat vooral uit veel vlees en vis, heeeeeel veel vlees en vis. Dat wil zeggen dat een maaltijd voor 50% uit vlees en vis bestaat. De meeste vis die je in restaurants eet is vaak in Portugal zelf gevangen en het vlees komt voor een groot deel uit Argentinië of een ander Latijns Amerikaans land. Bij de meeste visrestaurants die je  hier in de Algarve aantreft kies je de vis zelf uit. Deze wordt voor je schoongemaakt en buiten op de grill gelegd. Specialiteiten zijn vooral de vissoorten die in de Middellandse zee gevangen worden en als je vlees besteld kijk dan vooral uit naar de bifa á Portuguesa. Een in de oven gebakken steak met gebakken aardappels en beenham of een ei (wat je zelf wilt).
Naast de vlees en vis wordt er vooral rijst geserveerd. Groenten en fruit eten Portugezen weinig. De bakjes sla die je ziet bestaan vooral uit kale sla met olijfolie en als iemand twee blaadjes neemt dan is dat wereldnieuws. De groente en fruit afdeling is in de supermarkten dan ook twee keer zo klein als die van de vlees en vis afdelingen. Dat is in Nederland toch wel anders. Veel fruit komt overigens van eigen bodem. Vooral hier in de Algarve sterft het er van de sinasappel- en citroen boomgaarden. Maar ook druiven, perziken en abrikozen vindt je hier veel.
Dat ze veel fruit telen vind je overigens wel weer terug in de sappen. Portugal telt ontzettend veel verschillend sap merken, smaken en soorten. Als je er sap van kunt maken dan kan je het hier vinden; perzik, sinasappel, appel, peer, banaan, aardbei, druiven, abrikoos, ananas of een combinatie van 1 of meerdere. In de supermarkten is er dan ook vaak een complete gang voor gereserveerd (aan weerszijde). Ik ben sinds mijn komst hier volledig verslingerd aan alle sappen waar ananas in zit. Ananas met perzik, ananas met kokos, ananas met banaan en gewoon puur ananassap natuurlijk.
Behalve sappen drinken de Portugezen, net als de fransen, veel wijn. Vooral wijn van eigen bodem want die blijft toch het beste, aldus de Portugese wijnkenner. Soms begint het al bij het ontbijt maar meestal wordt het startsein gegeven tijdens de lunch en dat gaat tijdens het avondeten vrolijk verder. Bier drinken ze wel maar niet zoveel als wij Nederlanders doen. Ik ben zelf niet zo’n wijndrinker en sla dan ook regelmatig een rondje over. De wijnen die ik heb geproefd waren wel ontzettend lekker maar ik kan met mijn zeer beperkte verstand van wijn er verder weinig nuttigs over zeggen. Ik kan vaak niet eens het verschil onderscheiden tussen Coca Cola en Pepsi, laat staan tussen wijnen.
Portugezen zijn overigens ontzettende zoetekauwers. Bij de meeste kopjes koffie, die overigens heel sterk zijn, worden zoetigheden gegeten. Van zoete broodjes tot chocolade. Het was het tweede weekend tijdens mijn verblijf in Lissabon dat ik kennis maakte met Salame. Nee! Niet Salami maar Salame. Het lijkt op Salami maar is dan gemaakt van chocolade gevuld met kleine stukjes koek. Echt ontzettend lekker en je kan er eenvoudig verslaafd aan raken. Mocht je ooit naar Portugal gaan, loop dan eens de lokale bakkerij in en vraag om deze lekkernij. Zul je geen spijt van krijgen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-05-13 / 11:04 -
Categorie: Stage
|
|
Van de week eindelijk mijn verblijfsvergunning weten te regelen om het laatste maandje hier in Portugal te mogen blijven. Officieel mag je binnen de Europese Unie 3 maanden in het buitenland werken zonder dat aan te geven. Daarna moet je jezelf officieel laten registeren i.v.m. belastingen. Als ik het niet zou doen is het volgens mij geen ramp want de instructies melden me dat ik 30 dagen de tijd heb om mezelf te melden nadat de 3 maanden al verstreken zijn. Totaal dus 4 maanden en ik verblijf hier op 4 dagen na net geen 4 maanden.
Zo’n vergunning regelen is nog niet zo eenvoudig als het lijkt overigens. Daarnaast had ik de pech dat ze dit soort vergunning op het gemeentehuis waar ik mezelf melde nog nooit gedaan hadden. Als de doos die mij moet helpen vervolgens ook nog eens niet zo heel erg blij is met het werk dat ze doet en dat laat blijken ook, dan is de lol er snel vanaf.
Om zo’n vergunning te krijgen moet je kunnen bewijzen dat je financieel onafhankelijk bent, een eigen zorgverzekering hebt en natuurlijk een geldig passpoort. Vervolgens printen ze je officiële vergunning maar die krijg je nog niet mee. Je moet namelijk eerst  een belastingnummer regelen en de burgemeester moet je vergunning goedkeuren. Op die burgemeester moet je vier dagen wachten want die heeft het blijkbaar druk. Als je dan 4 dagen later je voorlopige bewijs hebt opgehaald kunt je naar dat andere gebouw voor je belastingnummer. Daar moet je al je papieren nog een keer laten zien, je verhaal nog een keer doen en vervolgens krijg je een belastingnummer. Van die dame krijg je een bewijs met je belastingnummer waarmee je naar een andere balie moet om voor die dienst te betalen. Van die beste dame daar krijg je weer een bewijs dat je betaald hebt voor je belastingnummer en met die twee papieren ga je vervolgens weer terug naar het gemeentehuis. Daar laat je die gezellig gemutste doos al die paperassen zien. Die maakt daar paar kopietjes van en typt met twee vingers je belastingnummer in een veel te oude gammele PC. Als dat allemaal voorbij is krijg je die hele klere zooi weer terug en moet je weer naar een andere gebouw om voor je vergunning te betalen. Als je daar eenmaal hebt betaald krijg je het laatste stukje papier en is je bureaucratische nachtmerrie voorbij.
Nou, als ik mensen in Nederland ooit nog hoor klagen over ons bureaucratische systeem dan moet je eens proberen iets simpels te regelen in Portugal. Ik wil niet weten hoe het hier is als je een vergunning moet aanvragen voor het bouwen van een huis. Volgens mij moet je dan een vakantie opofferen om al die onzin te regelen. Maar goed, heb nu een pak papier hier liggen dat schijnbaar bewijst dat ik nog een maand mag blijven. Denk niet dat ik het ooit nodig heb maar laten we ons maar aan de regeltjes houden. Dat voorkomt ongemakken.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-05-12 / 11:21 -
Categorie: Stage
|
|
Al eerder schreef ik op mijn blog een stukje over de politiek in Portugal. Ik zie dat stukje maar als deel 1 van de serie “mijn Portugal” waarin ik omschrijf hoe ik na ruim 13 weken tegen Portugal en de Portugese ben gaan aankijken. Het is uiteraard gebaseerd op mijn ervaringen en mijn mening dus het is niet vreemd als je het niet eens bent met bepaalde dingen of dat je het zelf niet zo hebt ervaren (als je al eens in Portugal bent geweest). In deel 2 een stukje over de mensen, over de Portugees.
Het is lastig om de Portugees te omschrijven in een stereotype of archetype. Daarvoor zijn de mensen die ik heb leren kennen te verschillend. Wel hebben sommige een aantal belangrijke overeenkomsten. Zo zijn de mensen die ik heb leren kennen allemaal wel redelijke familie mensen. Mijn stagebegeleider is ergens begin 30 en woont nog samen met zijn ouders. Het huis is van hem en zijn ouders wonen dus bij hem in. Ook de familie van Tiago (mijn collega) is heel close. Elk weekend dat ik in Lissabon was dan was er minimaal 1 dag dat er familie over de vloer kwam of wij op bezoek gingen bij familie die verderop in de straat woonde.
Ik heb op dat soort momenten ook de enorme gastvrijheid geproefd van de Portugezen. Je wordt uitgenodigd om mee te dineren tijdens verjaardagsfeestjes, mee te gaan tijdens uitjes en ik ben zelfs uitgenodigd om mee op vakantie te gaan. En dat laatste was al in het eerste weekend dat ik in Lissabon was, die mensen kende me net 48 uur. In de 5 weekenden dat ik nu in Lissabon ben geweest ben ik zo vaak uitgenodigd door hen dat het af en toe aanvoelt als een 2de familie. Maar ook in de Algarve zijn ze zeer gastvrij. Hoewel het daar door de toeristen in het begin wel een stuk moeilijker te vinden is. Maar als ze eenmaal weten dat je geen toerist bent maar hier tijdelijk werkt wordt je al snel uitgenodigd om mee te eten.
Behalve die gastvrijheid zit er tussen de mensen in Lissabon en de Algarve nog een belangrijk verschil en die zit hem in werk. In Lissabon, en de meeste grote steden, is er een groter optimisme over de economie en de kansen die je hebt. De ambities en carričre drift van de mensen in die grote steden is ook een stuk groter dan in de Algarve. Vooral vanwege het toeristen seizoen hangt er hier in de maanden buiten het seizoen een heel ontspannen sfeer. Zo ontspannen dat de meeste mensen in die maanden niet werken. De gedachten hier is ook meer ‘als ik genoeg heb om van te leven dan vind ik het wel best’. En groot gelijk hebben ze. Als ze daarmee tevreden zijn waarom zou je dan nog verder ploeteren als je ook van andere dingen kunt gaan genieten. Kunnen de meeste Nederlanders met hun drang naar meer, meer, meer nog wat van leren.
Waar de Nederlander ook nog wat van kan leren is de trots die Portugezen hebben voor hun land. En ik bedoel dan niet in de trant van Rita Verdonk “Trots op Nederland” maar gewoon trots zijn op alles wat je eigen lang te bieden heeft. Hoewel het soms beetje Amerikaans aandoet heeft bijvoorbeeld bijna elke Portugees een Portugese vlag in zijn huis staan. Zo zijn ze trots op hun geschiedenis vol wereldontdekkingen, trots op de taal die ze delen met Brazilië, daardoor ook trots op alles wat Braziliaans is, trots op alle sporters die voor Portugal uitkomen en trots op eigenlijk alles wat ook maar beetje met Portugal te maken heeft. En als je dan als Nederlander met je Nederlandse trots komt aanzetten dan moet je dit allemaal aanhoren. Gemiddeld vijf keer per week!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-05-05 / 23:14 -
Categorie: Stage
|
|
Vandaag opnieuw verhuist. Dit keer niet naar een andere nieuwe woning maar terug naar de oude woning in Ferragudo. Reden is dat we nogal wat problemen hadden met de eigenaar van de woning waar we nu uitgaan. Hij begon te klagen over licht dat we soms per ongeluk aan lieten en daarna liep hij over van alles en nog wat te zeuren. Op de dag dat we eruit gingen liep hij zelfs nog te zeuren dat we 3 bordjes van het ontbijt niet hadden afgewassen. Drollul!
Nu dus weer terug verhuizen en daar ben ik helemaal niet rauwig om. Ten eerste was het andere appartement helemaal niet relaxt. Wel ruim maar hoop oude zooi in het huis. Daarnaast hadden we in de achtertuin een hond die de hele zooi onder schijtte en daar kwamen vervolgens een hoop vliegen en kakkerlakken op af. Tevens lag deze woning in Parchal en dat is toch een heel stuk minder qua omgeving dan Ferragudo.
Waar ik nu naartoe verhuis is het appartement bij mijn baas op zijn terrein. Een gasthuisje helemaal voor mezelf. Waar ik het andere appartement met 2 anderen deelde doe ik dat nu dus niet meer. Het huisje is in de tussentijd beetje aangepast en ik heb nu een bank en een eettafel erbij. Verder heb ik in dit appartement weer Internet en hoef ik niet meer naar kantoor als ik eve mijn e-mail wil checken. Iets wat ik de afgelopen weken gedwongen wel moest doen.
Ik zit dit bericht overigens nog wel even op kantoor te typen omdat het Internet tijdelijk is afgesloten. De vader van mijn baas heeft de afgelopen maand voor € 400,- gezellig Internetsex gehad met zijn nieuwe Braziliaanse vlam. Vanaf morgen dus hopelijk in de avonduren weer in Ferragudo en met de zomer op komst is dat zeker geen straf. Strand op loop afstand en een mooie omgeving die zeer populair is bij toeristen.
Als ik weer Internet in huis heb zal ik ook weer eens wat meer gaan posten. Wat meer over de Portugese mensen en hun cultuur. Want na 3 maanden heb ik het idee dat ik dat ondertussen toch wel ontdekt heb. Heb uiteraard ook weer hoop gedaan afgelopen weekend dus daar zal ik een post aan wijden. Tot die tijd moeten jullie het even met de foto's doen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-04-29 / 20:44 -
Categorie: Stage
|
|
Het was afgelopen weekend even mijn kop helemaal leeg maken. Na een hectische week waarin ik mijn proefpresentatie moest afmaken en zover mogelijk moest proberen te komen met mijn scriptie was het even 1 hele week helemaal rust. Of toch niet?
Want net als de week daarvoor ben ik naar Lissabon geweest en als ik daar ben dan is het voornamelijk zoveel mogelijk doen in een zo kort mogelijke tijd. Deze week begon een dagje eerder vanwege een nationale feestdag op 25 april en dus een dagje langer weekend. Dit zorgde ervoor dat ik donderdagavond al in Lissabon zat en nog mooi het aftellen naar 25 april kon meemaken.
25 April is de dag dat ze in Portugal de Anjerrevolutie herdenken en op veel plaatsen in het land tellen ze de avond ervoor af naar het begin van de dag. Ik vier het feestje in het plaatsje Almada dat aan de overkant van de rivier ligt (dus niet in Lissabon zelf). Na een  praatje van politici, militairen en andere belangrijke mensen schieten de vuurpijlen de lucht in en gooien de belangrijke mensen ieder een dozijn anjers het publiek in. Het vuurwerk duurt een dik halfuur waarna de Portugese pop-rock band "The Gift" de avond afsluit.
De volgende dag slapen we (ik en Tiago) eerst flink uit en dat heb ik na de afgelopen weken ook wel even nodig. Als we eruit komen is de tempratuur in de kamer al flink opgelopen en buiten nog veel meer, een dikke 30 graden, en dus besluiten we naar het strand te gaan. We komen er pas om 5 uur aan maar het strand zit nog bom vol. Zelfs als we het strand om half 8 weer verlaten zitten er nog steeds een heleboel mensen en zo warm als 's middags is het niet meer. Thuisgekomen snel wat eten want om 9 uur is het weer tijd voor de wekelijkse voetbal training van het team waar Tiago en Joăo (Tiago's broer) lid van zijn en ook ik ondertussen al een beetje deel van uitmaak.
Op zaterdag maken we het qua slapen niet te laat want we hebben 's middags afgesproken met wat vrienden van Tiago in de dierentuin (de Jardim Zoologico de Lisboa). We zouden eigenlijk eerst alleen gaan maar het toeval deed zich voor dat we de avond ervoor door Tiago's vrienden ook nog eens werden uitgenodigd. De dierentuin zelf is een vrij normale dierentuin. Netjes onderhouden en een mooie collectie dieren dat wel, maar verder weinig bijzonders. Maar aangezien ik al meer dan 10 jaar niet meer in een dierentuin ben geweest is het een leuk tochtje en leer je hier en daar nog eens iets over bepaalde diersoorten. Ook de dolfijnenshow mocht er wezen, net als de trainster btw.
Na de dierentuin ga ik met Tiago mee met een aantal van zijn vrienden naar hun woning in Lissabon waar we wat eten en drinken voordat weer op pad gaan. Want in de avond is er dit weekend nog meer voetbal. We gaan met zijn allen naar Benfica! De huidige nr. 4 tegen de nr. 5 (Belenenses) van de nationale competitie en toevallig ook de club waar Tiago en Joăo fan van zijn. Om 8 uur zit ik dan ook startklaar in het stadion van Benfica waar ongeveer 65.000 mensen in passen. Vanavond is het stadion echter maar voor 60% gevuld maar de sfeer is er niet minder onder. Na een wat saaie wedstrijd te hebben gezien, die overigens met 2-0 door Benfica gewonnen wordt, keren we weer terug naar  huis. Waar iedereen zich even snel opfrist om vervolgens het nachtleven in te duiken. Na een uurtje in het Casino van Lissabon te hebben doorgebracht blijven we de rest van de avond in het hard-rock cafe hangen. Hoewel de muziek meer jaren '70 / '80 is, vermaak ik me prima en komen we pas in de late uurtjes weer thuis.
Zondag, dag van god en rust, doen we het zelf ook rustig aan. Ik zou eigenlijk mee gaan naar de cart-training van Joăo maar die ging op het laatste moment niet door. Dus hebben we tijd voor het strand. Dit keer wat langer dan 2,5 uur maar we moeten helaas op tijd weer terug zijn want om half 9 gaat de bus terug naar de Algarve. Volgende week weer een lang weekend in verband met de dag van de arbeid en nu hopelijk wel een dagje professioneel carting meemaken.
Zit nu weer op mijn stageplek en ben op het moment niet echt gemotiveerd om ook maar iets te doen. Mijn weekend zit nog in mijn hoofd. Hoop morgen wat meer te kunnen doen want ik heb nog genoeg werk te verzetten. Volgende week verhuis ik overigens weer terug naar mijn oude appartement want we hebben soort van ruzie met de huidige huisbaas. Zat daar ook eigenlijk best wel lekker. Had mijn eigen ruimte, zat er alleen en lekker privé. Was daar eigenlijk best gelukkig en straks hopelijk weer!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Auteur: Harro Heijboer -
Geplaatst op: 2008-04-24 / 21:36 -
Categorie: Stage
|
|
|
Snel even een kort berichtje vanuit Lissabon waar ik op dit moment zit. In mijn vorige bericht schreef ik over de demotivatie die ik had en die is vandaag toch wel redelijk omgeslagen. Vanochtend hebben mede klasgenoten en mijn begeleider(s) van school mijn oefen groenlicht presentatie bekeken en die ging beter dan verwacht. Veel beter zelfs. Vooral veel complimenten en verder hoop suggesties en tips om het beter te maken. Als ik zo door ga krijg ik in ieder geval zeker groen licht en dat is waar ik mezelf in eerste instantie nogal druk om maakte. Stoom is nu dus beetje van de ketel en zit nu ook wat relaxer in Lissabon zonder die scriptie in mijn achterhoofd.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Keep informed
Mailinglist
|
|
|
|
|
